Lavanta Kokulu Zambak

Herkese selam! Umarım hepiniz iyisinizdir ve kolaylıklarla daha iyi olursunuz. Bazı zamanlarda hayat hiç beklemediğimiz bir şekilde zorlaşıyor; bazen de hiç beklemediğimiz şekilde, adeta mucizevi bir biçimde kolaylaşıyor, güzelleşiyor. Sanki bir kitap veya defterin sayfalarını çevirir gibi anlık olarak değişebiliyor her şey. Zorluklar, genel itibariyle bilindiği gibi; dünya var olduğundan beridir dünyayla beraber varlıklarını sürdürüyorlar. Herkes için başka, her zaman için farklı, her ruh için ayrı, her zihin ve kalp için özel: zorluk, imtihan, dert veya ders var. Artık siz ne isim verirseniz... Ancak zorlukların var olması, güzel şeylerin hiç olmadığı anlamına gelmez. Öyle değil mi? Sizi zorlamak istemem fakat bu yazı dahilinde bir kaç farkındalık edinip hayata biraz daha yumuşak adımlarla devam edebilmeyi hepimiz için isterim. *** Hani ''güzel şeyler uzun sürmez'' diye bir inanç kalıbı var ya, benim fikrimce hiç bir kötü şey de uzun sürmez. Her yaşanan durumun illa k...

Selam. Umarım hepiniz iyisinizdir ve daha iyi olursunuz. Ben sizlerin iyiliğini temenni ederken, bir yandan kendi hayatımın iniş-çıkışlarıyla dengesini bulmaya çalışmasını izliyorum. Terapi sürecimde, bu hafta pek de hoş karşılamadığım bir bilgi edinmiş bulundum. Hani ben: ''Hayat bakış açısıyla şekillenir.'' diyorum ya; psikoloğum bu haftaki seansımızda, farklı bakış açılarından da bakmayı öğrenmem gerektiğini, kendi doğrularım olan ama totalde/genelde yanlış olan bir çok inancım olduğunu söyledi. Duyar duymaz sinirlerim bozuldu tabi. Dışarıdan bakınca fark edildi mi, bilmiyorum ama hiç değilse içimde ''göz dolması hissi'' oluştu. Buna ''savunma'' mı denir, ''direnç göstermek'' mi? İstediğinizi düşünebilirsiniz ama ben orada; zaten çok fazla bakış açısına bakmaya çalıştığım, hepsiyle empati kurmayı denediğim için bu hale geldiğimi anlattım. Bir 5-10 dakika falan bu konu üstüne konuştuk. Ardından seans bitip de ben kendi i...

Selamlar. Umarım iyisinizdir ve daha iyi olursunuz. Merak eder misiniz, bilmiyorum ama; ben de iyi olmaya çalışıyorum. Hayat bazen gerçekten gelgitli oluyor ve duygularımız da hayatın gelgitlerine uyum sağlamaya çalışırken karışabiliyor. Yine de gerçek anlamda ''iyi hissetmenin'' çoğunlukla kişinin kendi iç dünyasına bağlı olduğuna inananlardanım. (Eğer blog yazılarımı ardı ardına okuyorsanız, muhtemelen genelde aynı kelimeleri kullandığımı fark edebilirsiniz. Sanırım kelime haznemi geliştirmem gerekiyor. Şimdilik özür dilerim.) İyi hissetmek, demişken kendi iyileşme sürecime biraz daha değinmek istiyorum bu hafta. Daha önceki yazılarımda OKB'si olan bir birey olduğumu anlatmıştım. Bundan 2-3 yıl kadar öncesine kadar, zihnimdeki takıntı, vesvese ve rahatsız edici düşüncelerin, içime girip beni ele geçirmiş yabancı bir varlık tarafından yapıldığına inanıyordum. Hani şu ''paranormal arkadaşlar''... Eve bir kaç kez gelip beni okumuş olan hocanın verdiği...

 Üçüncü blog yazımdan hepinize selam! Yine ben :) Umarım iyisinizdir ve kolaylıklarla her yönden daha iyi olursunuz. Bu sefer de ne yazacağımdan emin olamayarak oturdum masa başına. Onaylayacağınızı düşünerek söylüyorum ki; çoğu şey anlık olarak gelişmiyor. İniş-çıkışlar yaşıyoruz, deneme-yanılma yollarından geçerek öğreniyoruz; düşünüyoruz, taşınıyoruz, asansör kullanıyoruz, nakliyecilerle anlaşıyoruz, bazen yeni mobilya bakıyoruz... Bu da benim beynimin konudan konuya atlama hızı işte. Hem örnek vermeye çalışıp hem anlatımın içine mizah katmayı düşünürken ortaya böyle cümleler çıkıyor. Yediğiniz yemekte özellikle tatmak istediğiniz tadın arka planda kalıp tuzun ya da şekerin, hele ki aşırı ekşi olan o limonun tadının: ''Ben bu gece burda yatılı kalcam'' deyip ortama kurulmasına benzer bir durum. Asıl konuya dönelim, bir zahmet dönelim canım kendim... Nakliyecilerden bahsetmeye başlamadan öncesinde dediğim gibi; biz aslında farkında olsak da, olmasak da yaptığımız veya...